Around the world!

Nico & Rosanne zijn even helemaal weg…

Flower

Queensland, The sunshine state…

Fraser Island
We wachten tot we goed weer hebben en knallen dan met een 4×4 naar Fraser Island, het grootste eiland van zand ter wereld! Met de ferry over en we rijden in een klein groepje van twee Toyota Landcruisers over het strand met 80 km/h, dat mogen we niet in Zeeland! We zijn met een groep van 12 man, dat zijn 3 Duitsers, 2 britse gozers, 1 Canadese, een Zweeds stel en 4 gezellige Hollanders…!

Het is een schitterend eiland met een aantal meren zoals Lake McKenzie, een meer met wit zand en kraakhelder water, en zoals onze touroperator al zei: “You can drink as you go”, ja, terwijl je zwemt!

‘s Avonds wordt er flink wat steak gebakken, want van vlees houden die Ozzies wel! We drinken nog het een en ander bij een heerlijk warm kampvuur, want hoewel we schitterend weer overdag hebben, koelt het ‘s avonds wel af…

Nadat ik de tweede dag ook nog flink off road 4×4 heb gecrosst, rijden we aan het begin van de middag weer richting vaste land, wat een schitterend eiland!

Hervey Bay
Terug in Hervey Bay kijken we ‘s avonds met een deel van de groep nog State of the Origin, een Rugby League battle van 3 drie wedstrijden tussen Queensland en NSW, lachen en wat bier en wijn ;)

Bundaberg – Barbara – More Park Beach
Op zoek naar wat strand, rijden we naar Bundaberg en wijken we uit richting de kust, heerlijk. We pakken de volgende dag nog een dag strand met een goed boek, heerlijk ontspannen!

Town of 1770/Agnes Water
Een chill out dorpje aan de kust met mooi strand, waar we dan ook onze welverdiende rust pakken aan het strand…liggen we net op strand, komen de Duitsers van Noosa aangelopen…! Als we even later de twee Hollanders van de Fraser Tour ook langkomen, lijkt Australië wel een heel klein eilandje…
‘s Avonds gaan we dan ook onze hereniging weer vieren.

Boyne Island
We komen in een klein dorpje waar we een heel relaxte camping oprijden, waar we zelfs een kampvuur mogen maken, en dat is wel lekker gezellig en warm!

Rockhampton
Omdat ik jarig ben en ik van vlees houd, moeten we een goed restaurant opzoeken om dit te vieren! En waar kan dat nou beter dan in “Beef capital of OZ”? Yep, een restaurant waar we ons even in een Western film begeven, Cowboys en Cowgirls en lappen vlees van 800 gram…sweet!

Emu Park
Weer zo’n plekje waar werkelijk niets te doen is, maar wij zijn met zon, zee en strand niet weg te slaan en liggen daar lekker twee dagen te bakken…
‘s Avonds rijden we verder weer langs Rockhampton om een Rodeo te gaan bekijken. Dat er in OZ gekken zijn die wekelijks die stieren beklimmen hadden we wel kunnen bedenken, maar dat zelfs kiddo’s die nog niet kunnen lopen op zoi’n beest worden gezet….what?!

Seaforth
Onderweg richting Airlie Beach stoppen nog een dagje in Seaforth, waar weer genieten van zon en een boek.

Airlie Beach
Airlie Beach is feesten, elke dag. We doen keihard mee en ontmoeten die gekke duitsers weer waar we dan maar een paar kroegen en clubs induiken…! De volgende dag vertrekt onze boot richting de Whitsunday Islands.

Whitsundays
We gaan 2 dagen en 2 nachten op een zeilboot en mogen vrijwel meteen genieten van flinke golven en een aardig windje. Het is aardig stoer om die boot flink tekeer zien gaan tegen de golven, maar dan moet je niet even naar binnen om wat te pakken…funest! De eerste dag leggen we aan in een rustige baai en slapen we heerlijk. De volgende dag gaan we snorkelen en zien we schitterend koraal, vissen en wat al niet! De zichtbaarheid is niet heel goed, maar genoeg om te genieten van al dat mooie onderwater leven. Verder op de dag zeilen we richting White Haven Beach. Als we richting de lookout lopen, begint het zonnetje heerlijk te schijnen en als we aankomen op het uitkijkpunt, is het werkelijk schitterend! Spierwitte zandbanken afgewisseld door helderblauw water…zo ben je regelmatig sprakeloos van de mooie schepping!
Het eten laat wat te wensen over, maar uiteindelijk hebben we een schitterende tocht langs de eilanden.
De laatste dag duiken we nog even in het water, maar door de wind en de golven is er teveel zand die het zicht erg beperkt, bijna net zo slecht als in de Oosterschelde ;)
Als we aankomen begint de slechte weer de overhand te hebben in de vorm van regen. De volgende dag crossen we in de stromende regen richting Cairns.

Atherton Tablelands
Na wat rest areas te hebben gebruikt als slaapplaats en het slechte weer niet lijkt te verbeteren, duiken we de bergen in, the Atherton Tablelands. Ook met minder goed weer is dit waanzinnig mooi! We besluiten op onze sneakers een korte trail te doen richting een lookout met uitzicht op een rivier. Een beetje te glibberig voor onze sneakers, maar uiteindelijk een mooi uitzicht.
‘s Avonds ingecheckt in onze eerste Big4 camping, normaal zijn deze een beetje te duur, maar nu niet! Ik spring nog even in het zoutwaterbad, maar door de regen kon ik er niet te lang in blijven, snel onder paraplu richting de douches! Het blijft de hele avond regenen, dus hangen we een beetje rond in de keuken, waar we ook een Australisch/Nederlands gezinnetje tegenkomen die rondtrekken door OZ om een stuk grond te kopen, specifiek 10 ha voor ongeveer 50.000 dollar, ja hier schijnt dat nog te kunnen. Een beetje alternatief stel met ideeën als een huis van leem met compost plee en bedenk de rest maar!

Cairns
Dan komen we aan in Cairns. Een ontspannen stad waar we eerst nog snel langs het postkantoor gaan om onze betaalpassen op te halen. Een poging om dit in Nieuw Zeeland te laten afleveren was mislukt, maar hier in OZ ligt dan onze brief gelukkig!

We gaan naar Green Island, een 45 minuten catamaran tochtje richting het Great Barrier Reef, waar we genieten van schitterend weer, zon zee en strand. We snorkelen daar ook nog en zien dikke vissen, blauw, groen allerlei felle kleuren. Ook zwemt er nog een schildpad langs en een haaiachtige vis die redelijk nieuwsgierig was en daar was Roos dan weer niet zo van gediend…. :)

Cape Tribulation/Crocs Tour
Omdat we nog wat tijd hebben en we op de camping in Cairns weer hetzelfde Hollandse stel tegenkomen, besluiten we om samen naar de regio Cape Tribulation te trekken. Het is erg gezellig met Jasper en Tanya, waar we eerst Port Douglas bezoeken voor de mooie stranden. ‘s Avonds boeken we een camping waar we een kampvuur mogen maken, erg leuk. Ik leen nog een bijl van de buurman en doe een verwoede poging om houthakker te worden later, maar daar zie ik dan toch van af…Bier drinken en kaarten gaat wel erg goed trouwens…!
Op Cape Tribulation Beach genieten we van schitterend strand met mangrove in een tropische setting.

Cairns
Terug in Cairns varen we nog een dag naar het Great Barrier Reef met een catamaran en een groep van 20 man. Wat een schitterende omgeving, het water wordt alleen maar blauwer en als we het water ingaan om te snorkelen zien we dan ook flink wat vissen. Allerlei kleuren, vooral fel, maar ook het koraal is schitterend! Onderwater paddestoelen, enorme schelpen van een meter doorsnede.
Als ik na de lunch nog een keer het water in ga, zie ik weer een schilpad! Naast de enorme partij aan vissen en koraal, snorkel ik ook nog langs een 3 meter lange mureen, wat een beest!
We gaan de laatste avond nog even lekker uit eten in de stad. Daar verorber ik samen met Jasper mijn eerste krokodillenvlees…niet slecht, maar een beetje te taai (ja, taaie beesten hé!) De gamba’s maken het gerecht dan ook weer helemaal goed, met een wijntje uiteraard…

En dan vegen we onze Jucy schoon en proppen we alles weer in de backpacks. Overbodige spullen verpatsen we of laten we achter op de camping. Ons vliegtuig staat dan klaar om richting Singapore te gaan!

Back home…

Zo zit je in Kuala Lumpur, Maleisië en zo ben je weer terug in Nederland. Helaas kregen we te horen dat de moeder van Roos ernstig ziek is en hebben we besloten eerder naar huis te gaan.

We zullen de komende week nog wat verhalen posten die jullie nog tegoed hebben!

East Coast

End of the Outback
Zo crossen we nog een paar dagen door de outback, waar honderden kilometers worden afgelegd door dor gras en zo af en toe een beest! Verder veel hekken en landbouw.

Waterfall Way – Bellingen
Aangezien ik gek ben op watervallen en we tijd zat hebben, rijden we langs schitterende landschappen met zo hier en daar een uitstapje naar een waterval, awesome! Bellingen is ook zeer de moeite waard als laid back dorpje aan het eind van onze Tourist Drive.

Byron Bay/Nimbin
In Byron Bay gaat het er heel relaxed aan toe…Een ontspannen dorpje aan de kust, waar iedereen surft, drinkt en hangt. Dat doen wij dan ook maar :)
Tussendoor bezoeken we nog Nimbin, een hippie dorpje, waar ze nog steeds geloven in de heilzame werking van wiet. Een heel laid back dorpje, waar we het museum bezoeken, erg interessante onderwerpen! Daarna bezoeken we een coffee shop, voor onze dagelijkse behoefte en vervolgen onze route door de Rainbow Valley.
Na vier dagen Byron Bay starten we de wagen weer richting warmer weer!

Tweed Heads/Surfers Paradise
Hier is de beste kunstmatige golf van de oostkust, werkelijk gigantisch en loopt gerust een kilometer door richting de baai, schitterend om de talenten te zien! (Ik niet…!)
Wij wandelen over de main beach van Surfers Paradise en liggen de volgende dag heerlijk te bakken in de zon, excellente!

Brisbane
Een weekend trekken we uit voor een grote stad als Brisbane en we genieten volop van de mooie architectuur en Boulevards. Uiteraard kunnen we het niet laten om weer een Rugby wedstrijd te bekijken, voor de tweede keer de Reds! Puur toeval, maar dit team heeft niet meer verloren sinds we ze gezien hebben in Melbourne. Helaas doen ze dat deze avond wel en het spel komt niet veel verder dan een hoop penalties…Maar het blijft sfeervol, zo’n match!
Zondag gaan we naar ICC, International City Church. Dit hadden ze beter de ACC kunnen noemen, want Azie was flink vertegenwoordigd! We genieten enorm van de dienst, we zingen veel mooie liederen in Engels, Mandarin en Spaans! Na de dienst hebben ze voor de gasten een café, waar we lekkere koffie krijgen en een hoop aandacht. Kortom, weer een mooie ervaring erbij!

Moololaba – Australia Zoo
In Moololaba duik ik het water in met een Boogie Board, de volgende dag gaan we naar de dierentuin!
Zenuwachtig en vol spanning rijden we naar OZ’s beste dierentuin: Australia Zoo. Helemaal opgezet door de Irwin’s en nog steeds. Steve is er natuurlijk niet echt meer, maar alle borden en video’s zorgen ervoor dat je continu nog herinnerd wordt aan zijn enthousiaste kreten: “Crikey”! De dierentuin is verder echt de moeite waard, met krokodillen (echt?), Reptielen, Tasmaanse Duivels, Bosmarmotten, Vogels, etc.
Het leukste is wel wanneer er elke 2 uur een show wordt gehouden, waar de Croco show wel echt bizar is met live feeding van een mega zoutwater krokodil!

Noosa
In Noosa duiken we eerst een nacht in een hostel, waar we wat biertjes drinken en onze eerste glas Backpacker Wijn, gemaakt van o.a. viseitjes en wat al niet…yum! In de bar geven ze ook prijzen weg, waar de BP’ers allerlei opdrachtjes moeten doen zoals als eerste terugkomen met een rietje, glas, condoom, ondergoed, fantastisch!(Kidding…) Het wordt pas echt smerig als de overgebleven deelnemers bier moeten drinken uit een sok…

Toen we onze auto boekten kregen we er nog een paar tours bij, en daarbij zat ook een drie daagse kano tocht! Ik dacht: joehoe! Roos dacht: neee! Eenmaal in de Bushcamp aangekomen, blijkt het voor Roos mee te vallen, we kanoën heen en terug, heel ontspannen ;)
We hebben een hoop lol en spelen wat kaartspellen met Duitsers, Oostenrijkers en uiteraard Engelsen.

Rainbow Beach
We komen in de regen aan in Rainbow Beach. Een vertrekplaats voor Fraser Island. Wij gaan vanaf Hervey Bay, maar hebben tijd zat om dit dorpje ook nog even te bezoeken. Het is zaterdagavond dus wordt er flink getankt. En wij hebben geluk, er zijn twee ozzies binnengelopen, die maken herrie voor 10! We hebben toch wel erg veel lol met ozzies en een paar britten.
De volgende dag aan het ontbijt missen we 1 ozzie, blijkt dat ie in een opwelling achter stuur is gekropen en wat heeft geramd, nu in de gevangenis…wat een leipo!

Hervey Bay – Fraser Island
Het weer zat de afgelopen dagen niet echt mee, maar nu lijkt het toch beter te worden. We hebben nu al de hele dag zon, heerlijk! Morgen stappen we in een 4×4 en crossen we 2 dagen over Fraser Island. Moet schitterend zijn, we shall see!

Reducing our carbon footprint…(Not!)

Top End
We eindigen onze dag in Daly Waters, een klein gehucht in de Top End, waar we allebei aan een “schooner” van versgetapt XXXX Gold Beer genieten van een cowboy (met volgens Roos een veel te strakke spijkerbroek) die liedjes zingt met z’n gitaar en flauwe moppen tapt (Het liefst over Tasmania; Is dat niet het West eiland van Nieuw-Zeeland? En: Tasmania is zo groot dat we aan het eind van onze vakantie 5 keer rondgereden zijn…). Alsof je twintig jaar terug een saloon binnenloopt, waar ieder moment een schietende cowboy binnen kan komen…!

Litchfield Park – Waterfalls
Aan het eind van de dag kamperen we in het Litchfield park, we zien termietentorens van 3tot 4 meter hoog en nemen nog een kijkje bij de Wangi Falls. De volgende dag moeten we zwemmen bij een waterval, dat is een felbegeerde wens van mij. En zo gezegd zo gedaan! Wij nemen een duik in een heerlijk verkoelend basin onderaan een waterval, het is tenslotte over de 30 graden hier! Owja, we zwemmen ook nog onder de waterval door, spring er door heen, kortom de dag van ons leven!

Darwin – Mindil Beach Sunset Market
Helemaal bovenin! We lopen langs de kustlijn, erg mooi en onwijs heet! Omdat we precies op donderdag in Darwin zijn is er een Mindil Beach Sunset Market, allemaal aziatische eettentjes en een tent “Road Kill” met “You kill it, we grill it!”! We genieten van een heerlijk indo sate bij een ondergaande zon…

Kakadu Park – Ubirr
We brengen de nacht door tussen een leger van muggen. Serieus, zelfs in de Amazone niet zoveel muggen om ons heen gehad, wat een beesten! Eerst alles dicht, veel te warm, dan met een klamboe in de minivan slapen…we hebben betere nachten gehad.
‘s Ochtends het park in en we zien swamps met vogels en lelies, doen een boottocht en spotten krokodillen! Later op de dag een schitterend uitzicht over Kakadu in Ubirr! Dan vervolgen we de zuidelijke weg, waar we niemand tegen komen. Wat we wel tegenkomen, zijn beesten, een hele hoop beesten…wilde zwijnen, dingo’s, een stier met horens van wel een halve meter en een paar grote slangen van 3 meter! Ik wilde uitstappen voor een foto van de slang, bleek dat gevaarte nog te leven…

Pussy Cat Flats – Pine Creek
We komen ‘s avonds aan bij een camping, die vol zit met karaoke-ende Ozzies, wat een herrie! Tegen de tijd dat we gegeten hebben, lopen we ook de schuur in voor een biertje en hebben we een gezellige tijd aan de bar, met een gepensioeneerde Kiwi die zich meer kan vinden in de Ozzie life style (Lees: er valt hier veel meer te verdienen).

Outback road from Tennant Creek to Brisbane
Omdat we de hele East Coast nog willen zien, crossen we van Pine Creek naar Tennant Creek, en dan oostwaarts naar Mount Isa en verder door naar Brisbane. De afstand is zo’n 3500 kilometer en we leggen zo’n 700 km per dag af! Wow, dat is dus ongeveer 5 dagen cruisen in onze minivan…en nou maar hopen dat hij blijft rijden midden in de Outback!

Zo hebben we al meer dan 10.000 kilometer afgelegd in minder dan een maand tijd…eenmaal aan de East Coast gaan we he wat rustiger aan doen!

Out in the Outback

Great Ocean Road
Dan maken we onze borst nat voor een slingerende weg langs de zuidkust! Schitterende rotsformaties en wilde golven, maken deze rit onvergetelijk. Het doet ons wel een beetje denken aan de West Coast van het zuidereiland in Nieuw-Zeeland. De highlights van de rit zijn de rotsformaties, “The Twelve Apostels” en “The London Bridge”, schitterend in de zee met stevige golven die de boel letterlijk afbreken!

Warrnambool
We bezoeken zondag de New Life Church, op moederdag. Dit wordt groots gevierd in OZ, en ook hier in de kerk. We krijgen koffie en tafels vol met koek, gebak en chocolade. We worden uitgenodigd door een Nederlands echtpaar, Aad en Jantine. Grappig detail is dat ze geen Nederlands meer spreken. Ze zijn het helemaal verleerd, behalve sommige woordjes dan (Where doe you kom from?) Ze wonen op een schitterende boerderij. Aad vertelt over hoe hij in Australië terecht is gekomen en over zijn geloof. We kijken het Nederlandse nieuws (Lang geleden!) en blijven tot na de lunch.

Adelaide – Aboriginal Museum
Weer zo’n grote stad…We bezoeken het Aboriginal Museum en krijgen zo een indruk over de geschiedenis en de cultuur.

Glendambo
Net weg uit het stedelijk gebied en de Outback in, waar we het Australië gevoel helemaal te pakken hebben, houdt onze minivan er mee op…we horen wat rammelen en het accu lampje gaat branden. V-snaar geklapt. We halen nog net het eerst volgende dorp 60 kilometer verderop, waar we kunnen bellen… In Glendambo zijn er twee tankstations en een hotel, geen garage, die is 260 kilometer naar het noorden.
Verder rijden gaat niet, dus wordt er geregeld dat we ‘s avonds weggesleept worden. Het enige hotel in Glendambo wordt gebeld en de serveerster vertelt ons dat we ‘s ochtends pas worden opgehaald. Wij balen, maar wat kan je doen. Midden in de nacht wordt er op ons raam getikt, staat er een enorme kerel buiten om ons op te halen.

Coober Pedy
Hij sleept ons helemaal naar Coober Pedy. Dit dorpje leeft van de mijnindustrie en de opaal juweliers, erg stoffig! Denk aan een dorpje in een westernfilm, niks te doen..! Het lijkt ook nog op een maanlandschap, want de film Madmax (??) is hier opgenomen, en het vergane ruimteschip staat nog ergens in de straat :D

Als ik de volgende ochtend vraag of de monteur een inschatting kan maken hoelang het duurt, krijg ik als antwoord dat als we lopen pushen, dat het alleen maar langer duurt! Vlak voordat we het dorpje ingaan, kijkt hij toch nog even onder de motorkap en zegt dat de riem geklapt is, ze gaan het maken als ze de juiste riem hebben.
Als we terugkomen hebben ze nog geen toestemming van de verhuurmaatschappij om het te maken en tegen de tijd dat ze het hebben, blijkt dat ze de juiste riem niet hebben. Nu ze te laat zijn om het te bestellen voor de volgende dag, probeert hij het nog op een andere manier naar CP te krijgen. Hij bestelt een riem, waarvan hij zegt niet zeker te weten of ie past en we mogen nog een nacht wachten in CB, joehoe!
Gelukkig komt de volgende dag een vliegtuig over met het juiste onderdeel en na 30 minuten monteren, kunnen we halverwege de middag weer door naar Uluru. Owja, Coober Pedy schijnt de beste pizzeria te hebben in Australie…hij was best lekker, maar in Melbourne…

Uluru – Ayers Rock
We komen aan in het National Park Uluru-Kata Tjuta en zijn nog op tijd voor een koffie en de zonsondergang bij de Ayers Rock. Wow, dit is mooi! Check de foto’s…
De volgende dag marcheren we nog zeven keer rond de heilige rots, maar er gebeurt niets. Daarna genieten we nog van het uitzicht op Kata-Tjuta, ook weer van die mega rotsen midden in de uitgestrekte vlakten. Echt supervet!

Alice Springs
In Alice Springs wordt geadviseerd ‘s avonds niet alleen buiten te lopen en taxi’s te pakken. Wij vragen ons onderweg af waarom. Eenmaal aangekomen, niet geheel onlogisch, overal Abo’s die drinken en roken, wat een gespuis, haha! We weten niet goed of we ze nou zielig moeten vinden of niet, maar we horen van verschillende mensen dat ze behoorlijke bedragen aan royalites krijgen, maar dat ze het opzuipen en oproken, helaas.
Onderweg naar boven (Ja, we gaan all the way naar Darwin!) komen nog wat Devil’s Marbles tegen, ook weer van die rotsen midden in de vlakte, heel stoer.
We stoppen nog even bij de miniatuur versie van de Devil’s Marbles; de Pebbles. Daar komen we Ben tegen, een Steve Irwin wannabe, die met een barracuda in zijn hand door het water liep tussen de krokodillen. Gelukkig voor hem aten ze alleen de vis op en heeft hij alles laten filmen en of dat nog niet gek genoeg is, heeft hij een aantal foto’s op zijn motorkap geplakt van dit gebeuren en rijdt hij het land rond.

Dan rijden we door tot in “The Top End”, waar we parken in gaan om te zwemmen, enge dieren te bekijken en plakkerig warm te worden…!

Crazy dutchies in OZ!

Sydney
We laten Nieuw Zeeland achter ons en landen in Sydney! We bezoeken ‘s avonds het theater gebouw, erg indrukwekkend met de Harbour Bridge op de achtergrond, wow! Onze (enige) kamergenoot besluit om ‘s nachts in dronken toestand er een aziatisch feestje van te maken op de kamer…we vertrekken de dag daarna naar een ander hostel.
We maken ANZAC (The Australian and New Zealand Army Corps) day mee, een herdenkingsdag aan de eerste wereldoorlog, waar meer dan 60000 soldaten in Turkije omkwamen. (Weer wat geleerd he?) Helaas regent het de hele ochtend, dus blijven we maar binnen en missen we parades en andere activiteiten. We lopen ‘s middags over de Harbour Bridge en zien nog wat dronken soldaten, de enige dag dat ze mogen drinken in uniform…Gaaf trouwens om alles nu in het echt te zien!
Vanwege het slechte weer, gaan we nog een museum in met als hoogtepunt een expositie van Annie Leibovitz, met ontzettend veel foto’s van beroemdheden, zoals Johnny Depp, Nicholas Cage, Brad Pitt, Nicole Kidman, etc. Heel stoer om sommige foto’s te zien, erg mooi geschoten!

Na wat dodgy verkopers in de stad en een goeie deal bij een verhuurbedrijf, besluiten we geen auto/van te kopen, maar een minivan te huren!

Jubilee
We gaan zondag naar een dienst in Bronte, een internationale kerk “Jubilee”, wat behoorlijk indrukwekkend is. Mensen getuigen van genezingen en bekeringen. Verder is er een gave band en wordt er veel gezongen. We spreken Teeshan, die ons uitnodigt voor een diner later in de week. Omdat we onze Jucy Campa (onze minivan) pas vrijdag ophalen, gaan we donderdagavond bij Teeshan lam eten. Wow, die woont onwijs mooi aan een haven in Sydney en we eten heerlijk!

Blue Mountains
Onze eerste rit met onze minivan is naar de Blue Mountains! Schitterende uitzichten en watervallen schijnen we tegemoet te gaan. Maar helaas…regen en bewolkt! De eerste dag kunnen we nog wat zien, maar later op de dag regen en de dag daarna weer. We besluiten om door te rijden naar Canberra

Canberra
De capital of Australia. We hebben net een week in Sydney gehangen, dus veel tijd blijven we niet in Canberra. We bezoeken het ANZAC War Memorial Museum, wat onzettend indrukwekkend en mooi is opgezet. Verschillende veldslagen zijn op schaal met poppen te zien, met verhalen en foto’s. Ook worden er licht en geluidshows vertoond over luchtbombardementen op Duitsland. Ik wist niet dat de Australiërs en Nieuw-Zeelanders zo’n aandeel in de oorlogen hebben gehad.

Raymond Island
In onze slingerweg van Canberra naar de zuidkust komen we 13 kangaroos tegen. (Roos ging er een paar tellen ik heb haar daarom verplicht de hele rit alle kangaroos te tellen…) We belanden uiteindelijk op Raymond Island, waar we voor het eerst koala’s zien! Roos wil ze allemaal knuffelen, maar ze zitten te hoog in de bomen :)

Wilsons Promotory
Een schiereiland met hele mooie tracks om te lopen. Helaas zjin er veel overstromingen geweest en kunnen we maar een beperkt stuk zien en hiken. Wat we zien is supermooi!

Melbourne
In Melbourne is er een stoer centre for the moving images, waar allerlei oude en recente games worden getoond (Quake, Mario Bros, PES, etc), waar ik helemaal los kan! Er zijn ook allerlei ruimtes met special effects, waaronder ook the matrix cocoon:
Matrix

We spreken af met Martijn, een oud collega van Roos, waar we een lekkere bak koffie mee drinken in een gezellig straatje.
Eigenlijk willen we een Footie game zien, maar we eindigen in het AAMI park, waar de Rabo Rebels (Ja, ze worden gesponsord door de Rabobank!) flink verliezen van de Reds, een keiharde Rugby match. Heel stoer om in zo’n stadion te zitten met brullende ozzies met bier en friet ;)

Geelong
In Geelong bezoeken we een Ford museum, onder andere met de geschiedenis van de Falcon (het model waar iedereen hier in rijdt). Het museum is een beetje gedateerd, maar toch wel leuk om gezien te hebben.

Op naar Adelaide en dan de Outback in…!

PS. Thomas, als ik terug ben moeten we frikandellen eten, hé!

Northern Island NZ

Wellington – Justin & Rose
Als we aankomen in Wellington worden we al opgewacht door Justin en rijden we naar het appartement waar Rose ons opwacht met heerlijk eten!
De volgende avond nemen ze ons uit eten en gaan we daarna het Welly’s nachtleven in, een ware “pub crawl met Justin”!

Castle Point
Rose heeft een bruiloft, maar Justin neemt ons graag mee naar wat outdoors buiten de Lonely Planet, Footprint en de rest. We rijden naar Castle point waar we surfen, hiken en genieten van de schitterende omgeving en uitzichten!

Als we weer terug zijn in Wellington, kijken we nog “Once were warriors” en krijgen we nog wat tips voor het noordereiland van Justin. Helaas moeten Justin & Rose maandag gewoon weer aan het werk, dus halen we onze huurauto op en reizen we richting het midden van het eiland.

Ohakune
In Ohakune boeken we een 3-daagse Whanganui River kano trip en worden we ‘s ochtends vroeg weggebracht richting de rivier. Omdat Roos & ik geen kano ervaring hebben, krijgen we instructies en off we go!
Mijn optimisme in het “rivier afwaarts” wordt regelmatig door Roos herhaald, aangezien we het grootst gedeelte van de tocht moeten peddelen… Regelmatig komen we terecht in een “rapid”, waar we de bocht door moeten en uit moeten wijken voor de golven, alleen hoe doe je dat als je niet kan sturen??? Een van de laatste “rapids” komen we dan ook midden in de golven terecht en stromen liters water onze kano binnen! We draaien 180 graden en kantelen bijna…met een kano vol water komen we in rustig water, waar ik begin met het leeg scheppen van de kano!
‘s Avonds komen we in de hut waar we overnachten twee ouwe rotten (leraren met acht duitse tieners) tegen die ons uitleggen hoe we moeten sturen en de “rapids” goed door te komen.
De tweede dag mogen we weer veel peddelen, want veel “rapids” zijn er niet. De technieken worden geoefend en we maken ons op voor de laatste en moeilijkste dag met de grootste “rapids”! Roos is als ras optimist er zeker van dat we in een van de drie swiftest rapids omgaan. Door fantastisch stuurmanschap van Nico en stalen peddel werk van Roos, komen we alle “rapids” door zonder te kapseizen! Zelfs de laatste “rapid”, met golven van boven de meter, sturen we mooi langs de “gevaren zone”…Voor Roos was een dagje kanoën ook wel prima geweest :)

Taupo
In Taupo regent het. We maken we een foto van het meer, slapen een nachtje en reizen maar weer door naar Rotorua.

Rotorua – Maori Show
Rotorua is een pruttelende grijze stad, waar het stinkt naar rotte eieren…yak!
In Rotorua doen we wat alle toeristen doen; een Maori show bezoeken. En toeristisch is het, rond de 200 toeristen in een enorme party tent. Maar de show is gaaf en we zien hier typische Maori dans, waaronder de beroemde Haka Mate, de strijd dans die de “All Blacks” (het nationale rugby team (link)) opvoert voordat ze de wedstrijd beginnen om de tegenstander te imponeren.

Coromandel Peninsula
We rijden door naar het schiereiland en zien weer ontzettend mooie kust en wandelen door het dichtbeboste bos, erg mooi!

Tongariro Crossing
We hebben nog wat tijd over en in plaats van naar Bay of Islands te gaan, kiezen we om de Tongariro Crossing te gaan doen. Dit wilden we eerder al, maar door slecht weer was het niet mogelijk. De hike is werkelijk schitterend! Tot nu toe nog niet zoveel toeristen in een hike gezien, maar wat is dit gaaf! Een sterke wind met weinig zicht en sneeuw, maakt het aardig uitdagend, maar de sulfur meren en de vergezichten, maken deze Alpine overgang onvergetelijk.

Putaruru
Op het zuidereiland kwamen we nog een ouder stel tegen (resp. 80 en 90 jaar oud), die ons graag thuis op de koffie willen (en wie wil dat nou niet?), mochten we langs Putaruru rijden. De koffie smaakt nergens naar, maar het zelfgebakken “shortbread” is lekker en de boerderij waar ze wonen is onwijs mooi! We mogen na de koffie zelfs niet meer weg, want Joann heeft het bed al opgemaakt. We krijgen een bak met walnoten mee en rijden de volgende dag door naar Auckland.

Auckland
Roos d’r moeder heeft de nieuwe creditcards opgestuurd naar het postkantoor in Auckland, dus dat gaan we eerst ophalen. Helaas is de brief nog niet aangekomen en aangezien ze met Pasen dichtgaan, missen we de brief.
Sharon, de aardige boerin uit Herbert heeft ons het adres van haar zus gegeven om langs te gaan als we in Auckland zijn. Aangezien we geen uitnodiging meer afslaan, worden we warm onthaald met rum-cola, gin-tonic, wijn of gewoon een biertje! We hebben de volgende dag een heerlijke lunch, een geweldige barbeque (Nee, geen barbeque haalt het bij een Verton-BBQ!), worden we op “drink o’clock” weer getrakteerd op een cocktail en zo hebben we een paar gezellige avondjes in huize Max & Catherine. We sluiten de avond af met een duik in de spa in de achtertuin, want ons vliegtuig vertrekt ‘s ochtends “stupid o’clock”. (Max heeft zijn eigen manier van tijdsaanduiding… :D )

Bye Kiwi’s Bye
Zo eindigen we ons NZ avontuur, wat het eerste land is, waar we eigenlijk nog geen afscheid van wilden nemen…wellicht tot een volgende keer!

In Abel’s footsteps

Christchurch
Daar staan we dan, in Kiwi-land! Super mooi weer en schappen vol met folders over wat er allemaal te doen is. Zo ontzettend relaxed en easy allemaal. De bus rijdt gratis door heel de stad vanwege de aardbeving. Het hele centrum is dan ook afgesloten en veel is er niet te doen. We besluiten ons hostel op te zoeken en een auto te huren.
De volgende dag halen we deze op en gaan we wat kampeerspullen halen. Een tent en matjes. Ja ja, wie had dat ooit gedacht van ons! We komen bij ons hostel nog een duitser tegen die ons wel zijn cooker wil verkopen met nog allerlei handige andere spullen.
De dag daarna is er een “memorial day” in het park en samen met ruim 100.000 kiwi’s zien we optredens van verschillende nieuw-zeelandse artiesten, onze eerste Haka Mate show en Prins William! Ook wordt er een tien minuten documentaire getoond van de ravage in de binnenstad, verschrikkelijk…

Oamaru – Herbert
We zetten voor het eerst onze tent op! De locatie van de camping laat wel wat te wensen over, want we bevinden ons tussen een snelweg en een treinrails…(Ideale plek voor een camping zou ik zo zeggen!)
De volgende dag snel wegwezen en door naar het zuiden, waar onze eerste overheidscamping (DOC) zou zijn. Deze campings zijn heel basic, maar de ligging is bijna altijd schitterend!
We kunnen het niet zo snel vinden en een vriendelijke boerin wijst ons de weg en nodigt ons uit voor de rugby wedstrijd ‘s avonds op tv. Dat slaan we natuurlijk niet af! Een hoop bier met veel Nieuw-Zeelandse humor en een uitnodiging voor de volgende dag om te BBQ-en. Ook dat slaan we niet af, want er staat hert op het menu. Kennelijk schiet de kerel ze zelf en had hij nog wat stukken in de vriezer…heerlijk! Onze eerste ontmoetingen met de kiwi’s zijn een succes!

Dunedin
Een mooie studentenstad in het zuiden van het zuider eiland. We maken een foto van het treinstation, want dat is het meest gefotografeerde object in Nieuw-Zeeland, Ik zou zeggen: Blijf het vooral tegen alle toeristen zeggen, dan verandert het ook niet…

Te Anau
Omdat Te Anau net even te ver is, belanden we ergens tussen Dunedin en Te Anau op een DOC camping. Waanzinnig gelegen, waar we water uit de rivier moeten halen en een wc die je niet kunt doorspoelen (haha). Helemaal in de middle of nowhere met z’n tweetjes (en een hele hoop zandvliegen)!
We lopen een mooie track langs de rivier. Eenmaal in Te Anau aangekomen de mooiste camping tot nu toe gevonden, heerlijk om de was te doen en een warme douche.

Road from Te Anau to Milford Sound
Deze route heeft hele mooie tracks en walks, waar we de Key Summit track lopen met een schitterend uitzicht vanaf de top. We rijden verder en stoppen waar we willen en doen overal kleine walks richting Milford Sound.

Milford Sound – Boat Cruise
Dan staan we ‘s ochtends vroeg op om de eerste boat cruise van de dag te boeken. Werkelijk schitterend! Milford Sound ligt midden in Fiordland en deze cruise vaart ons door de fjorden van Nieuw-Zeeland. We tippen even de Tasmaanse Zee aan en draaien dan weer om richting de aanlegplaats.

Queenstown
Dit dorpje leeft van de toeristen die komen skydiven, hanggliden, bungy jumpen, raften, etc. Daar is Roos niet zo voor te porren en besluiten we dit gezellige dorpje op een andere manier te beleven met koffie en een vette ferg burger, yum! We zetten de tent op en het begint te regenen en het houdt niet meer op…dan drijft onze tent er bijna vandoor en brengen we onze eerste nacht door in de auto…

Wanaka
We rijden een schitterende route naar Wanaka en gaan ‘s avonds naar de Lighthouse, een soort cafe church, waar veel muziek is, bijzonder!

Blue Pools – Haast Pass Big Rocks
De route naar de West Coast is schitterend met vele bijzondere plekken, zoals de blue pools en de Haast Pass big rocks. Foto’s zeggen alles.

Frans Jozef Glacier
Frans Jozef leeft zelf allang niet meer, maar de gletsjer is nice! Na de Perito Moreno is dit uiteraard een “kleintje”, maar zeker de moeite waard.

West Coast Route
De weg langs de zee is awesome! De ene baai na de andere en de weg kronkelend langs alle inhammen, blauwe golven, impressive.
Net voorbij Greymouth, zien we de Pancake Rocks en Blow Holes, een bizarre vorming van stapel pannekoeken (met een beetje fantasie!). De volgende dag vervolgen we de West coast en zien we bij Westport de Seal colony op het schiereiland. Leuk om die stinkerds van ver af al te ruiken, haha.

Motueka
Onze avond stroll langs het strand belandt in een wijn en bier avond samen met een stel aangeschoten kiwi’s van door de vijftig, waar we een hoop lol mee hebben.

Na een heerlijke bak koffie, komen we op de camping erachter dat we de portomonnee kwijt zijn. Ahh, laten liggen bij de Mcafe. Eenmaal terug hebben de medewerkers niets gevonden en ook bij het politiebureau niets. Na aangifte, blokkeren we alle passen die we kwijt zijn en hebben we een beetje een baaldag. De volgende ochtend komt de camping eigenaar ons vertellen dat de portomonnee terecht is op het politiebureau. Op het bureau blijkt vrijwel al het geld en alle passen aanwezig. Naast het feit dat we gelukkig alles terug hebben, is het jammer om te horen dat de portomonnee al de middag ervoor ingeleverd was en de politieagent kennelijk te lui was om even in de kluis te kijken, zodat we alle passen moesten blokkeren. Shit happens…

Abel Tasman Track
Daarna gaan we een multi day track lopen, langs schitterende baaien en een blauwe zee. We hebben schitterend weer en slapen met onze tent op waanzinnige plekjes, aan het strand met het geluid van de zee. Het is wel pittig om voor het eerst met een backpack van 15-20 kilo rond te lopen… We hebben het onwijs naar ons zin en genieten van alle uitzichten en stranden!

Blenheim – Bike & Wine Tour
Na wat plekjes met regen, zoals Nelson en Havelock, rijden we gelukkig met beter weer langs de Marlborough omgeving, schitterend! Daarna rijden we naar Blenheim om de wijnregio te zien. We huren ‘s ochtends fietsen en rijden in de volle zon langs de wijngaarden en doen bij 3 wineries de “tastings”, heerlijk om te proeven en wat wijn te kopen voor Justin & Rose… We gaan namelijk de volgende dag naar Wellington waar ze wonen. We hebben J&R ontmoet in Bolivia.
Omdat ik nog wat Nederlands bier wil kopen voor Justin, gaan we nog even langs de supermarkt. Daar wordt ik door een arrogant dametje van 16 gevraagd of ik mijn ID wil tonen (Ze hebben in NZ de regel: geen alcohol onder 18 en bij twijfel over de leeftijd onder de 25, moeten ze je ID checken). Ik laat mijn rijbewijs zien, maar dat is niet goed genoeg, dan laat ik mijn kopie zien van mijn Paspoort, en dat is ook niet goed. Ze moet mijn officiele paspoort zien, dus besluit ik om haar uit te lachen en te zeggen dat ze de bier kan steken waar de zon niet schijnt…

Picton
Om naar het noordereiland te komen moet je met de Ferry over van Picton naar Wellington. We laten onze huurauto achter op het Zuidereiland en ontmoeten daar Justin & Rose voor een weekend in Wellington!

Fin del SA

Pisco/Islas Ballestas
Vanuit Lima door naar Pisco, om de Islas Ballestas te bezoeken. Deze eilanden staan ook wel te boek als “Poor man’s Galapágos” en dat was het ook… Met een boot vol toeristen vaar je in een rap tempo langs een paar eilanden vol met vogels, zeeleeuwen en alle stank die ze met zich meebrengen. Peru is zo’n land waar een hoop wordt belooft, maar als je eenmaal betaald hebt… Engels sprekend gids, prive boot voor 16 personen…nee je weet het en toch voel je je, ja belazerd ;)
Gelukkig hebben we wel nog wat mooie foto’s kunnen schieten!

Ica/Huacachina
Daarna dezelfde dag nog weg uit Pisco, want na die aardbeving in 2007 is het nog steeds een puinhoop en dus weinig te zien.
Op naar een oase midden tussen de zandduinen “Huacachina”, waar we sportief gaan doen! We hebben er helemaal zin in en als we aan het begin van de middag aankomen, kunnen we ons nog net inschrijven voor het sandboarden voor het eind van de middag!
Dan scheuren we met een buggy door de duinen en mogen we van de duinen boarden! Roos gaat als een gek de duinen af (en dan Nico) en zitten we aan het eind helemaal onder het zand, haha!

Arequipa/Colca Canyon
Omdat de Inka trail tot maart gesloten is voor onderhoud, besluiten we eerst naar Arequipa te gaan. Een mooie koloniale stad met een heel mooi klooster, dat nog niet langgeleden geopend is voor het publiek. We lopen door allerlei straatjes en pleintjes, net een klein dorp! Overal kunnen we zien hoe de nonnen hebben geleefd. Een klein deel van ongeveer 30 nonnen leeft nog in een gedeelte van het klooster, waar we uiteraard niet even naar binnen kunnen ;)
De volgende dag nemen we een tour naar de Colca Canyon, om eens te kijken hoe diep het nou is en of er toevallig nog een condor voorbij vliegt… Na een uur of 5 in de bus, meteen 3 condors, wel wat ver, maar toch! Dan op naar het uitkijkpunt “Cruz del Condor”, waar de condors langs vliegen. Helaas, helemaal ingepakt met wolken. Op de weg terug nog 2 uitkijkpunten en schitterend uitzicht over de canyon, welke overigens ruim twee keer zo diep is als de Grand Canyon (Sorry Americanos ;) ). Daarnaast ook nog verschillende condors gezien!

Cusco
Dan onze laatste stad in Perú, waar we gaan proberen om de originele Inka Trail te gaan boeken. En ja hoor, niks 6 weken tot 3 maanden van tevoren boeken, haha, gewoon 4 dagen!
Nou, eerst wat Cusco verkennen. Eerst de “Sexy Woman” bezichtigd, waarna het water met bakken uit de hemel kwam, dus wij zeikenat! Helaas dit keer het Christus beeld niet van dichtbij, vanwege de regen.
Mirthe, waar we samen mee hebben gereisd hebben we ook weer ontmoet in Cusco en samen gaan we naar haar vrijwilligersproject buiten Cusco. Leuk om te zien hoe de kids daar leren en spelen!
We eten iedere avond erg lekker, varierend van Falafel tot Thais en slaan iedere keer alle proppers rond Plaza de Armas van ons af! (Excuse me Sir, massage? Excuse me sir, need food? Great views! Excuse me sir, clean shoes? It is necessary! Yes?)

Inka Trail
En dan staan we ‘s ochtends vroeg op, we worden om 05h00 opgehaald, als soldaten gepakt, als topsporters geladen met Gatorade, als stoere binken staat ons de zwaarste trail ter wereld ons te wachten: De Inka Trail.
We hebben een gemengde groep van 7 Amerikanen, 2 Ozzies, 1 Portugees, 1 Braziliaan, 1 Noord-Ierse en 2 gezellige Hollanders…

Voor Nico weer eens heel wat anders, slapen in een tent met een matje, afzien dus! De eerste dag zon, met tijdens de lunch een regenbui, dus we mogen niet klagen de eerste dag! Verder is het goed te doen en zien we al mooie sites en schitterend landschap. Het eten is trouwens bijzonder goed en staat al klaar als we aankomen! Erg stoer om die porters te zien langskomen met 25 kilo spullen op hun rug. (Ja, ook 9 kilo van onze bagage ;) )
Ik heb trouwens elke dag erg veel lol met Eduardo, de Portugees, waar we vooral grappen om de gids…
De tweede dag, de zwaarste dag, staan we vroeg op om “The Dead Woman’s Pass” te trotseren. Hier wordt het kaf van het koren gescheiden en mag ik dan ook als eerste van de groep bovenaan de berg aankomen. Na de afdaling een lunch (Wederom erg smakelijk!) en daarna door de regen het tweede stuk naar het kamp om te overnachten. Daar vertellen we samen ‘s avonds flauwe moppen en drinken we rum met een warme vruchtendrank (Geen idee hoe het heet)…daarna slapen we als roosjes!
De derde dag een korte tocht tot een van de voorproefjes van het echte werk, een tweetal R&D sites van de Inca’s, flinke terrassen tegen de berg opgebouwd, wow!
Dan de vierde dag: de dag dat we de Machu Picchu mogen gaan bewonderen! We staan om 03:30 op om voor in de rij plaats te nemen en dan gaan we! Op naar de Sun gate; eenmaal aangekomen, helaas helemaal ingepakt in wolken…(Eduardo is daar behoorlijk door teleurgesteld… ;) ) De volgende stop is dichterbij, maar helaas nog weinig te zien. Als we aankomen bij de ansichtkaart foto, dan kunnen we nog niet veel zien. Daarna een rondleiding en uitleg over de Machu Picchu.
Gelukkig begint het nu op te klaren en als een mystiek geheel openbaart zich de Machu Picchu tussen de wegtrekkende wolken…net een sprookje, Wow!
We besluiten om de Wayna Picchu te beklimmen, onder het mom van “nu we er toch zijn…”, en dat blijkt gemakkelijker gezegd dan gedaan, want het is een pittige klim! Gelukkig eenmaal bovenin een schitterend uitzicht over de Machu Picchu, nee helaas bewolkt, met af en toe een glimps van de site.
Terug roept Eduardo menigmaal om zijn moeder en vraagt zich af wie hem heeft overgehaald deze top te beklimmen en raadt iedereen op hun weg naar boven af verder te gaan (!) Het was dan regelmatig ook niet voor de “faint of heart”…
Eenmaal terug beneden op de site wachten we in de regen nog op een mooi moment voor een goede foto van de Machu Picchu en dan gaan we met de bus naar Aguas Calientes om onze fantastische trip te beëindigen!

La Paz/Santa Cruz
In Cusco hebben we een directe bus geboekt naar La Paz. Tenminste, dat denken we. Als we op het terminal aankomen, blijkt de bus niet te gaan. We kunnen met een bus naar Puno, dan wachten, dan naar de grens, wachten, dan naar Copacabana, wachten om vervolgens 18 uur later aan te komen in La Paz…shit. We gooien nog even snel een pakket op de bus met overtollige boeken en souvenirs en vervolgen onze weg naar Santa Cruz. Daar aangekomen nemen we de volgende dag een vliegtuig naar Buenos Aires.

Back in BA
In BA gaan we nog even een weekend genieten van deze wereldstad, waar we SA ook zijn begonnen. We gaan met een groep gays & straights naar de Pacha om lekker uit ons dak te gaan! De volgende dag sluiten we af met een bezoekje aan het restaurant “La Cabrera” om een waanzinnig lekker stuk vlees te consumeren…met wijn!

Maandag vertrekt ons vliegtuig om 13:00 en verslapen we ons…we zijn vergeten onze klok te verzetten (In Argentinië zit je in een andere tijdzone dan Bolivia) en vraag ik voor de zekerheid de tijd aan onze kamergenoot. Hij antwoordt: “Around midday, I think.” Dus wij: Nee!!! Even later blijkt hij in stomdronken toestand te zijn en is het 07:30, genoeg tijd nog dus! Als ik nog even naar de supermarkt ga voor wat eten en drinken in het vliegtuig en geld te pinnen, blijkt dat ding het niet te doen! Ik naar de volgende, ook niet. Na nog 4 apparaten nog geen geld…gelukkig na 45 minuten eindelijk geld om het hostel en de taxi te betalen, vliegen we de taxi in. Eenmaal op het vliegveld willen we inchecken. De kerel vraagt naar onze visa voor Australië, maar die hebben we niet. Kennelijk moet je bij een overstap in Sydney naar Nieuw-Zeeland langer dan 8 uur een visum hebben! Dat heeft onze reisagente ons niet verteld (bedankt Jackie) en mogen we nog even snel online onze visa aanvragen. Teruggekomen blijkt Nico’s visum niet in orde, Rosanne’s wel. Hij belt met de immigratiedienst, blijkt mijn visum “on hold” voor 24 uur. Dan kunnen we dus niet mee met het vliegtuig… Gelukkig bij een laatste poging mijn visum via een ander systeem aan te vragen lukt het hem. Rennend door de emigratie en douanecontrole gelukkig onze vlucht nog gehaald…op weg naar NZ!

Peru, laatste land in Zuid-Amerika…

Baños
Daar hadden we jullie gelaten, in een klein dorpje midden tussen alle heet water baden, lekker toch?

Een mooie dag om een trail te lopen naar een paar uitkijkpunten boven Baños op onze sneakers…de volgende keer toch maar onze “stevige stappers” weer aan, want we gleden zo’n beetje naar beneden.
We huren wat mountainbikes, snellen naar beneden langs watervallen en diepe afgronden…nee The Death Road was toch een stuk spannender ;) Terug achter in een busje met de fietsen, dat kan allemaal in Ecuador!
‘s Avonds maken we heerlijk gebruik van de warmwater baden (en niet te vergeten: de koudwater baden!) heerlijk ontspannen lopen we vervolgens terug naar ons hostel.

Montañita
“If there is magic on this planet, it is contained in water.” De beste golf van de westkust van Zuid Amerika zou hier zijn…oh yeah!
Iedere ochtend genieten van versgemaakte jugos aan de straat voor ons hostel, zon, warm blauw water, mooi strand, surf dudes voor Roos en beach babes voor Nico, volop genieten dus!
We nemen een surfles en proberen de golven te bedwingen, nou dat is best pittig! Daarna maar lurken aan overheerlijke Cairpirinha’s aan het strand…

Puerto Lopez
We zijn overtuigd dat we in Puerto Lopez een mooi natuurpark niet mogen missen, een uurtje van Montañita. We komen aan in een onwijs warm en vochtig dorpje, waar we de volgende dag plannen om wat actiefs te doen. ‘s Avonds eten we in een heerlijk Italiaans restaurant, het beste eten sinds tijden! Daarna kunnen we het niet laten om voor een dollar naar het circus te gaan…eerst zijn wij de attractie, maar gelukkig als de show start krijgen de acrobaten en clowns ook wat aandacht!
Dan regent het de hele nacht en de ochtend, dus besluiten we maar terug naar Montañita te gaan…

Cuenca
De koloniale stad van Ecuador! Het gaat helaas ook hier al vrij snel na aankomst regenen, dus zitten we al snel binnen in het hostel met onze laptop. Tot onze schrik blijken we de oplader te zijn vergeten…na een belletje blijkt deze nog in Montañita te liggen. Na wat overleg besluit ik om de volgende dag terug te reizen en Roos een boek te lezen…
Gelukkig haal ik alle busverbindingen en ben ik in 16 uur weer terug met lader! Eenmaal terug blijkt het hostel door de overheid te zijn gesloten, omdat de papieren niet in orde zijn. Een invasie van politie hebben alles afgeplakt en iedereen de tent uitgejaagd! Alleen Roos zit er nog, maar de volgende dag moeten ook wij weg.

Vilcabamba
Onze laatste stad in Ecuador! Mijn nicht Nelleke heeft getipt dat we naar “Izhcayluma” moeten, een resort/spa voor de prijs van een hostel. Nou, dat was erg goed! Een douche waar ik recht onder kon staan (dat is alweer 5 maanden geleden!), schitterend uitzicht, goed eten, heel relaxed! We kunnen mooie trails lopen, waar we er 2 van doen. Daarna is Roos erg toe aan een massage, en gelukkig heeft ze net een verlaat verjaardagscadeau gekregen (Beter laat dan nooit!!!), dus kan ze die mooi gebruiken!

Peru
We komen in het hostel nog twee nederlanders tegen die ook de bus naar Peru hebben geboekt, dus gaan we samen de grens over. Ook een Frans stel probeert samen met ons dat kunstje te doen, maar deze worden genadeloos teruggestuurd naar Ecuador!

Chiclayo
Aangezien we best veel lol hebben met Ria (moeder) en Mirthe(dochter) en dezelfde weg reizen trekken we een week samen door Peru.
In Chiclayo staat een indrukwekkende ruïne stad van 26 piramides, althans dat doet de Footprint ons geloven. Als we aangekomen zijn in de hitte, zien we niet meer dan wat hopen zand en kunnen we moeilijk met onze fantasie de piramides ontdekken.

Huanchaco
Omdat je beter niet in Trujillo kan overnachten, maar in Huanchaco aan de kust, gaan we daar naartoe! Een heel chill hostel met schilpadden is onze bestemming.
Ik huur nog een “tablet de surf” en probeer nog wat golfjes te pakken! Het water is wel een stuk kouder dan in Montañita, dus trek ik zo’n sexy wetsuit aan!

Huaraz
Het trekking capital van Peru, midden in de Cordillera Blanca. Nou, dat hebben we geweten, als we ‘s ochtends aankomen, schijnt de zon en hebben we schitterend uitzicht met bergen rondom ons en een strak blauwe lucht!
De volgende dag besluiten we ons te laten vervoeren naar laguna “Llanganuco”, een werkelijk schitterend meer omgeven door bergen! De dag daarna willen we wat actievers doen en laten we ons brengen naar een dorpje Wilcahuain, waar we twee ruïnes bezichtigen en weer genieten van het schitterende uitzicht. Daarna lopen we een mooie trail terug naar Huaraz.

Lima
‘s Ochtends vroeg arriveren we in Lima en hebben weer afgesproken om te gaan Couchsurfen. Omdat ze ‘s ochtends moet werken gaan wij eerst nog het oude centrum bekijken, wow wat is dit een mooie stad! We nemen afscheid van Ria en Mirthe en nemen een taxi richting Helena. Eenmaal aangekomen in haar appartement, hebben we allebei meteen de drang om weer weg te gaan. Ze is ontzettend aardig en legt vanalles uit, maar het is overal vies en slapen in een houten hok van 2 bij 2 op een 1 persoonsmatrasje zien we gewoon niet zitten. We besluiten dan ook om haar te bedanken voor haar gastvrijheid en hebben een hostel gevonden om daar te slapen.
De rest van de dag brengen we dan ook door in Miraflores, waar we weer binnendroppen bij de Starbucks voor een frappucino! Helaas zijn we in Colombia zo verwend met Juan Valdez Nevados en smaken de frappucino’s van SB meer naar romige koude zoete melk dan naar koffie…
Vandaag zijn we weer naar een internationale kerk geweest, de “Potential Church” in een bioscoop! Dat was erg vernieuwend en gaaf om mee te maken.

We hopen dat jullie het nog leuk vinden om onze verhalen aan te horen en dat in Nederland het voorjaar maar snel mag komen!